"Wyglądam już prawie jak zombie". Luca Palmerini w rozmowie z Lucio Fulcim.

http://jesster.files.wordpress.com/2008/06/luciofulci_bday.jpg

Pierwsze teksty na blogu opisywały po kolei filmy Lucio Fulciego, będąc tłumaczeniami krótkich analiz pióra Antonio Tentoriego wziętymi z jego książki "Lucio Fulci - Poet of Cruelty". Ostatnim tekstem w tym roku, a miejmy nadzieję, że ostatnim przed wejściem na nową domenę, będzie obszerny wywiad, jakiego włoski reżyser udzielił Luce Palmeriniemu. Tekst ukazał się w pierwszym numerze Giallo Pages. Za pomoc w dotarciu do tekstu chciałbym podziękować Marcinowi z Kinomisji. Życząc wszystkiego najlepszego w Nowym Roku naszym Czytelnikom, zapraszamy do lektury wywiadu, w którym Fulci opowiada o swoich wszystkich ważniejszych filmach, niejako podsumowując swoją karierę.

Pamięci Lucio Fulciego - Luigi Cozzi.

Od przełomu lat 1970/1971, kiedy to napisałem wraz z Dario Argento Four Flies On Grey Velvet, kino stało się polem mojej głównej aktywności. Od tego czasu, do wczesnych lat 90-tych, napisałem wiele scenariuszy dla innych filmowców, reżyserując kilka obrazów. Udało mi się poznać wielu ludzi: producentów, reżyserów, aktorów. Pośród nich Lucio Fulciego, jednego z największych twórców horroru włoskiego, który zmarł w 1996, chwilę przed rozpoczęciem zdjęć do jego ostatniego obrazu Wax Mask, napisanego i wyprodukowanego przez Daria Argento.

Fabio Frizzi - Muzyka była w domu od zawsze.

Po dobrze przyjętym temacie z włoską muzyką napisaną do horrorów zapraszam do przeczytania niedawnego wywiadu z Fabio Frizzim, opublikowanego przez Dangerous Minds, w którym opowiada o swoich początkach, oraz teraźniejszych planach, m.in. o świetnej serii koncertów pod nazwą Frizzi 2 Fulci, podczas których wykonuje na żywo muzykę do obrazów swojego przyjaciela.

Zaduszkowe wspomnienia - Antonella Fulci o ojcu.

Antonio Tentori - Lucio Fulci w krainie westernu i filmu przygodowego.

MASSACRE TIME

W połowie lat 60-tych zaczęła się złota era włoskich westernów, trwająca całą dekadę. Gwiazdą gatunku, dzięki pełnemu przemocy filmowi Django, stał się Franco Nero, który stał się także bohaterem pierwszego westernu Fulciego, Massacre Time. Ten film to sadystyczny, brutalny western, ustanawiający granice gatunku. Fulci mówił o filmie, iż jest "Artaudiański" w stylu, z powodu swej intensywności oraz powtarzającej się przemocy. To pierwszy, niekomediowy film reżysera, będący jego przejściem do innego rodzajowo kina.

Było Zombi wiele... Włoskie filmy o zombie końca lat 80-tych.

Sukces Zombi 2 Lucio Fulciego, znanego też pod brytyjskim tytułem Zombie Flesh Eaters, pociągnął za sobą masę nawiązań. Jeden z tych obrazów, Zombie Holocaust, został już omówiony na blogu. Tym razem chciałbym się zająć włoskimi obrazami, które nawiązywały do filmu Fulciego samym tytułem, będąc jego "nieoficjalną kontynuacją". A zaczęło się wszystko od obrazu Zombi 3 (a.k.a. Zombie Flesh Eaters 2) przypisywanego... Lucio Fulciemu. Ale zacznijmy od początku...

Catriona MacColl - "Fulci uwielbiał whiskey".

Catriona MacColl - brytyjska aktorka, znana głównie z występów w europejskich filmach i serialach; zapamiętana dzięki trylogii horrorów Lucio Fulciego: City of the Living Dead, The Beyond, House by the Cemetery. Znana także z serialu BBC Squadron i kilku innych mniejszych produkcji. Poniższy wywiad dotyczy współpracy z włoskim reżyserem, poszerzając jego sylwetkę o mniej znane fakty.

Fulci w krainie fantasy i science fiction - Conquest i The New Gladiators

We wczesnych latach 80-tych sukces Conana Johna Miliusa, oraz Quest for Fire Jeana Jacquesa Annauda dał początek włoskiej fali filmów fantasy. Fulci nakręcił podobny, choć dużo brutalniejszy w stylu Conquest w 1983 roku; sam tytuł filmu, to połączenie Conana z Quest for Fire; w filmie jest wiele nawiązań do bohatera opowiadań Roberta E. Howarda, zaś potwory z którymi walczy główny bohater przypominają klasyczne potwory z dawnych, Universalowych filmów grozy – Wilkołaka, czy Potwora z Czarnej Laguny.

Lucio Fulci na codzień nieznany.

Poniższe zestawienie obejmuje listę scenariuszów, w których maczał palce Włoch, projekty telewizyjne, książki wydane pod jego patronatem, listę niezrealizowanych projektów, postacie grane we własnych filmach i wreszcie stałych współpracowników reżysera. Lista nie jest enumeratywna, proszę o dopisywanie ewentualnych projektów o których nie wspomniano. Przy tworzeniu korzystałem z książek A. Tentoriego - "Lucio Fulci Poet of Cruelty", A. Tentori, L. Cozzi, A. Bruschini "Italian Horror Movies", artykułów na stronie http://www.shockingimages.com/. Wszelkie uwagi mile widziane :)

Aktorzy Fulciego

W ramach samozwańczego miesiąca im. Lucio Fulciego zapraszam do kolejnego artykułu podsumowującego twórczość Włocha. 
Poniższa lista obejmuje ulubionych aktorów i aktorki reżysera :

Uwaga! Spoilery!

Lucio Fulci - niesłynne ostatnie słowa

Pierwsze artykuły na blogu, z lutego 2013, traktowały w większości o horrorach Lucio Fulciego (zainteresowanych odsyłam do tematyki tutaj ), kończąc się na filmie Aenigma z 1987 roku, nie dopełniając całościowo wszystkich krwawych dzieł Włocha. Poniższy tekst jest dokończeniem tej tematyki, obejmuje filmy z późniejszego okresu twórczości reżysera, mniej znane, nierzadko (nawet w kręgach fanów) uznawane za  słabsze. Warto jednak zapoznać się i z nimi; mimo, iż nie zajmują poczesnego miejsca w filmografii Lucio, każdy z nich posiada jakiś magnes, wartą zobaczenia scenę, ciekawą rolę aktorską. Poniższe opracowanie zapowiada kilka tekstów poświęconych reżyserowi na naszym blogu. Lipiec miesiącem Fulciego? Czemu nie! Możliwe spoilery.

Lucio Fulci i literatura

Istnieje duża więź między filmami Fulciego a literaturą; jego ulubieni pisarze cytowani są w najważniejszych filmach. Drugie giallo reżysera , A Lizard in a Woman's Skin, zostało opatrzone cytatem przypisywanym Edgarowi Allanowi Poe, lecz tak naprawdę wymyślonemu przez samego Fulciego: "Występek to klatka zamknięta od wewnątrz...tęsknimy za byciem w klatce." Poe to jeden z ulubionych autorów Lucio, do tego stopnia, iż nakręcił on własną interpretację jego klasycznego opowiadania, The Black Cat. Hołdy i odniesienia do twórczości amerykańskiego pisarza widoczne są także w The Psychic – scena zamurowania żywcem kobiety (która to scena występuje również w The Black Cat) , w City of the Living Dead jest ukazana scena przedwczesnego pogrzebu, w The New Gladiators  wahadło śmierci rozpłatujące kobietę na pół, zainspirowane Studnią i wahadłem. W tym samym filmie jeden z bohaterów zwie się Raven, w hołdzie najsłynniejszemu wierszowi poety. Jednak to nie Poe, lecz Lovecraft jest ulubionym twórcą Fulciego : "To jeden z najbardziej niedocenianych geniuszów ,a osobiście uważam go za lepszego nawet od Poe." ( La Cosa Vista, nr 20, 1992).

O twórcach horroru inaczej.

  Wielu uznanych twórców filmowej grozy, którzy w swej twórczości eksplorowali mroczną stronę człowieka, pokazując zakamarki jego duszy, tworzyło historie, które często "główny nurt" kina uważał za bezwartościowe, służące tylko rozrywce obrazy. Wśród twórców horroru możemy wyłowić kilka postaci tworzących autorskie kino grozy, służące ich własnej wypowiedzi artystycznej, jak "specjalista od Poego" Roger Corman, włoski "ojciec chrzestny gore" Lucio Fulci, czy twórca "cielesnego horroru" David Cronenberg. W niniejszym artykule opiszemy ich zmagania w gatunku thrillera, będące odskocznią od tematów, które zajmowały ich na co dzień.

Lucio Fulci - Aenigma

·       AENIGMA

W 1987 roku Fulci powraca do horroru filmem Aenigma, który mimo niskiego budżetu jest przepełniony reżyserską kreatywnością, i zdecydowanie wart poświęcenia mu czasu. 

Kathy, nieśmiała i bojaźliwa dziewczyna jest ofiarą okrutnych żartów szkolnych kolegów. Po jednym z nich wpada pod samochód i popada w śpiączkę. Dzięki mocom swego umysłu opętuje umysł nowej uczennicy Carol i mści się na swych oprawcach.

Lucio Fulci - Manhattan Baby

·       MANHATTAN BABY

"Nowy wymiar grozy! Podejdź bez strachu, nie walcz z zaświatami..."

Po słabych wynikach sprzedażowych thrillera The New York Ripper Fulci powrócił do czystego gatunkowo horroru historią o egipskich klątwach i nadprzyrodzonych siłach.

Wpływy i inspiracje

W filmie widać wiele odniesień do ulubionych filmów Fulciego, takich jak Mumia , Dziecko Rosemary Polańskiego ( do filmu odwołuje się już sam tytuł, oraz imię jednej z postaci – Adrian Marcato, który w filmie Polańskiego jest satanistą, u Fulciego okazuje się postacią pozytywną). W scenie, w której Marcato jest zaatakowany przez wypchane ptaki Fulci cytuje Ptaki Hitchcocka.

Lucio Fulci - The House by the Cemetery

·       THE HOUSE BY THE CEMETERY

"Straszliwe rzeczy dzieją się w tym domu. Wy, którzy tu wejdziecie, nie będziecie mieli szans na przeżycie"

Gotycka trylogia Fulciego kończy się w 1981 roku najdziwaczniejszym filmem z całej trójki The House by the Cemetery. Początkowo w scenariuszu Sacchettiego pojawiały się ogry, lecz Fulci zmienił opowieść na bardziej straszliwą. W późniejszym czasie Sacchetti powrócił do własnego pomysłu w filmie Lamberto Bavy Demons III – The Ogre.

Lucio Fulci - The Beyond

"Jeśli powiemy Ci, że ten film ukazuje ekstremalne obrazy, pomyślisz że przesadzamy. W takim razie: ZOBACZ TEN FILM, JEŚLI SIĘ ODWAŻYSZ!"

Lucio Fulci - Black Cat

      BLACK CAT

Rok 1981 był płodnym rokiem w karierze Fulciego, prócz City of the Living Dead nakręcił także gotycki, koncentrujący się bardziej na atmosferze, niż na krwawych efektach Black Cat, będący oryginalnym spojrzeniem na opowiadanie E.A. Poego pod tym samym tytułem.

Wpływy i inspiracje

Atmosfera filmu jest bliska twórczości amerykańskiego pisarza, czarny kot również tutaj symbolizuje winę głównego bohatera. Fulci tworząc opowieść  wraz ze scenarzystą Biagio Proiettim, zachowują wszystkie szczegóły znane z opowiadania Poego. Odniesieniem filmowym w tym wypadku jest Psychoza; czarny kot ma podobną funkcję, jak matka Normana Batesa w tym obrazie – jest mroczną połową bohatera, popychającą go do zbrodni, których normalnie nie byłby w stanie popełnić. Pod koniec filmu Mimsy Farmer wchodzi do pustego domu, w którym znajduje odbicie ciała kota na czerwonej poduszce, podobnie jak Vera Miles znajduje odbicie ciała matki Normana na łóżku w Psychozie.

Poetyka Fulciego

W Black Cat reżyser koncentruje się bardziej na stworzeniu onirycznej atmosfery, niż na uzyskaniu krwawych efektów. Kolejny raz intryga jest dwuznaczna, nic nie jest pewne od samego początku filmu, świetnie nakręconej sceny wypadku samochodowego, oglądanego z punktu widzenia kota. Scena, w której Miles przesłuchuje swoje taśmy z głosami umarłych zapowiada The House by the Cemetery. "Jesteśmy przeniknięci tą samą nienawiścią", mówi Miles do kota; dominacja do samego końca nie jest zaznaczona między tymi dwoma postaciami. Chcąc podkreślić aspekty psychologiczne, Fulci robi częste zbliżenia na twarze i oczy, przypominające styl filmów Sergia Leone. 

Obsada

Inspektora policyjnego gra David Warbeck, późniejsza gwiazda The Beyond; główną postać kobiecą odgrywa Mimsy Farmer, dobrze znana fanom włoskiego kina z takich filmów jak Four Flies on Grey Velvet Argento, Perfume of the Lady in Black Francesco Barilliego, czy Autopsy Armando Crispino. Lecz to Patrick Magee w roli Milesa jest tutaj główną postacią, grając bardzo intensywnie tę tragiczną rolę. Kolejny raz jedną z ofiar gra Daniela Doria; tym razem zostaje uduszona.

Antonio Tentori tłum. by haku 

Lucio Fulci - City of the Living Dead

  

 CITY OF THE LIVING DEAD

Film we wspaniały sposób sumuje dotychczasowe style reżyserskie Fulciego, wynosząc go na tron nowego mistrza włoskiego horroru. Zombie było jeszcze przywiązane do pewnych schematów, zaś City of the Living Dead jest czymś unikalnym. Film jest znakomitą mieszanką styli dwóch mistrzów : Fulciego i scenarzysty Dardano Sacchettiego. Reżyser chciał początkowo nazwać film po prostu Paura(Strach), lecz producenci licząc na większe zyski postanowili wspomnieć w tytule o żywych trupach. 

Lucio Fulci - Zombie

ZOMBIE(a.k.a. ZOMBIE FLESH EATERS)

"Gdy umarli powstaną ze swych grobów, żyjący staną się ich pożywieniem..."

Rok 1979 stał się przełomowym dla kariery Fulciego. Wyreżyserowanie pierwszego horroru Zombie(a.k.a. Zombie Flesh Eaters) sprawiło iż reżyser stał się sławny, a sam film niespodziewanym hitem w box office'ach w USA. Film został nakręcony właściwie przypadkowo : producenci Ugo Tucci i Fabrizio de Angelis zdecydowali się nakręcić film o zombie z Enzo G.Castellarim w roli reżysera, lecz ten odmówił, nie czując się na siłach w tym temacie. Producenci pomyśleli więc o Fulcim, którego podejście do przemocy w filmach bardzo im się podobało. Fulci przerobił oryginalny scenariusz Elisy Briganti, oraz jej męża, Dardano Sacchettiego (nie wymienionego na liście płac) na własny, zmieniając film we własną artystyczną wypowiedź.