Samuel Fuller - Shock Corridor

W jednym z jego najwyżej ocenianych filmów, Shock Corridor, Samuel Fuller kolejny raz przyjmuje na siebie rolę głównego moralizatora Ameryki lat 60-tych. W obrazie tym przedstawia swoistą terapię wstrząsową, opisując historię człowieka z własnej woli trafiającego do zakładu psychiatrycznego. Niecodzienne przedsięwzięcie ma pomóc mu w rozwiązaniu kryminalnej zagadki. Sprawa niewyjaśnionego morderstwa staje się dla reżysera pretekstem do ukazania stosunków panujących w amerykańskim społeczeństwie. To swoisty akt oskarżenia wobec państwa nie umiejącego dobrze zaopiekować się swoimi obywatelami.

Samuel Fuller - The Crimson Kimono

Samuel Fuller najczęściej zajmował się autorskimi projektami - sam pisał scenariusze, sam reżyserował, a także pełnił rolę producenta. To umożliwiało mu tworzenie filmów bardziej osobistych, opartych na własnych pomysłach i wolności artystycznej. Jako inicjator mógł wykazać się własną kreatywnością, poruszać kontrowersyjną tematykę, nie podlegał nadzorowi wytwórni, traktujących reżyserów jak wyrobników, którym nadaje się odgórnie zlecone prace.

Samuel Fuller - The Naked Kiss

Amerykański prymitywista bywał wielokrotnie amerykańskim moralistą. Samuel Fuller miał tę niezwykłą cechę, dostępną niewielu - umiał zauważyć i nazwać lęki, fobie i problemy własnego społeczeństwa. Czynił to jednak niejednokrotnie z dużym nadęciem i brakiem dystansu do opowiadanych historii. Mieszając melodramat z elementami kina noir, w wypadku "The Naked Kiss" (1964) doprowadził te gatunki do przedziwnego miksu, tworząc obraz jedyny w swoim rodzaju, pełen fascynujących scen.

Samuel Fuller - Underworld U.S.A.

 

Samuel Fuller zapamiętany został jako twórca niskobudżetowych filmów poruszających kontrowersyjną tematykę. Nim na stale związał się z przemysłem filmowym był dziennikarzem, autorem powieści kryminalnych i brał udział w II wojnie światowej. Wszystkie te doświadczenia ukształtowały go jako reżysera i scenarzystę, odcisnęły piętno na jego dorobku. Stąd wywodzi się jego zamiłowanie do ukazywania tragicznych, niejednokrotnie przepełnionych przemocą i zakończonych gwałtowną śmiercią losów osób pochodzących z marginesu społecznego, które czynił bohaterami swoich filmów. Owe cechy twórczości sprawiły, że zyskał miano prymitywisty.